Ferrari Zagato

Firma Carrozeria Zagato - została założona w Milanie w 1919 r przez Ugo Zagato. Celem firmy na początku istnienia było wdrażanie rozwiązań stosowanych w lotnictwie do pojazdów drogowych. Samochody wychodzące spod ręki Zagato cechowały się wyszukanym designem, a także niską wagą i doskonałą aerodynamiką. Nic więc dziwnego, że czołowi włoscy producenci zabiegali u niego o projekty. Po II Wojnie Światowej Zagato postanowił zaangażować się w projektowanie samochodów GT. W wyścigach tych samochodów poważną rolę w tym czasie zaczęły odgrywać pojazdy Enzo Ferrari, naturalnie więc pojawiły się one także w kręgach zainteresowań Ugo. Jako pierwszy na deski kreślarskie Zagato trafił model 166MM, na podstawie którego powstały nowe wersje: Panoramica (1950), Barchetta (1951) oraz Elaborata (1952). Nie trafiły one jednak do seryjnej produkcji, lecz powstały na specjalne zamówienie kierowców startujących w ówczesnych wyścigach samochodów GT.
Kilka lat później Zagato otrzymał kolejne zlecenia, tym razem od prywatnych klientów, na stworzenie nowych wersji bardzo udanego Ferrari serii 250. Na jego bazie powstały modele takie jak 250 GTZ Berlinetta (1956), 250 GTZ Coupe Corsa (1956), 250 GTZ Competizione (1957), 250 GTZ Lusso (1957), 250 GTZ Prototipo (1959). Cechowały się one wyrafinowaną stylistyką, dopasowaną indywidualnie do wymagań każdego z klientów. Znakiem rozpoznawczym firmy stał się dach Double-Bubble z efektownymi przetłoczeniami nad głową pasażera i kierowcy, który począwszy od pierwszego modelu serii 250, trafił do większości późniejszych nadwozi zaprojektowanych przez mediolańskie studio. Rozwiązanie takie miało szereg zalet - poprawiało aerodynamikę oraz zwiększało sztywność nadwozia.
Rok 1971 to kolejny rozdział we współpracy pomiędzy Ferrari i Zagato. Powstaje wtedy bardzo oryginalny, 12-cylindrowy kabriolet, noszący oznaczenie 3Z Spider. Model ten cechuje się agresywnym, kanciastym nadwoziem z charakterystycznymi przednimi światłami ukrytymi za szczelinowatymi osłonami (podobnymi do tych stosowanych na hełmach średniowiecznych rycerzy). Na jego podstawie w 1974 Zagato konstruuje wersję z dachem typu 'targa', w której kontrowersyjne osłony świateł przednich zostają zastąpione kloszami z pliexiglasu. Z powodu kryzysu paliwowego w połowie lat siedemdziesiątych, model ten powstaje tylko w jednym egzemplarzu, a na kolejne Ferrari projektu Zagato trzeba czekać aż do 1989 r. Wtedy to na światło dzienne wychodzi model 348 Elaborazione. W porównaniu do jego seryjnego odpowiednika, Ferrari 348tb, model produkcji Zagato otrzymuje zmodyfikowany pas przedni z dodatkowym światłami, dach Double-Bubble, nowe, większe wloty powietrza na drzwiach, czarno-chromowane felgi firmy OZ o kształcie gwiazdy, pokrywę silnika ze szklanym 'okienkiem' dającym podgląd na silnik, a także nieosłonięte grillem okrągłe tylne światła. Te dwa ostatnie elementy zostały później zapożyczone przez fabrykę z Maranello i stały się elementami charakterystycznymi seryjnych modeli.
W roku 1993 powstaje pierwszy model Ferrari stworzony pod kierownictwem wnuka założyciela firmy, Andrei Zagato. Podstawę konstrukcji nowego modelu noszącego oznaczenie F.Z.93 stanowi Ferrrari Testarossa. Bryła nadwozia zostaje całkowicie przeprojektowana i wystylizowana na kształt bolidu Formuły 1 z charakterystycznym 'nosem'. Ciekawie zaprojektowane przednie wloty powietrza, nawiązują kształtem do tych, które stosowane są w myśliwcach wojskowych. Pierwszy egzemplarz tego modelu został pomalowany w dwóch odcieniach: czarnym na dole i czerwonym w górnych partiach nadwozia. Późniejsze wersje otrzymały jednak jednolicie malowane nadwozie w kolorze czerwonym.
Na kolejny model Ferrari by Zagato trzeba było czekać aż do 22 kwietnia 2006 r. Wtedy to we włoskim Cernobbio po raz pierwszy publicznie zaprezentowano model 575M z karoserią wystylizowaną na wzór modelu 250 GTZ. Wszystko to za sprawą japońskiego kolekcjonera włoskich aut Yoshiyukiego Hayashi, który zażyczył sobie, aby mediolańskie studio stylizacyjne przerobiło jego Ferrari 575M. Tym samym firma powróciła do źródeł, tworząc po raz kolejny specjalną wersję seryjnego modelu dla bogatego i wymagającego klienta. Najnowsze dzieło firmy, Ferrari 575GTZ, ma uczcić 50. urodziny swojego poprzednika wyprodukowanego w 1956 roku w 5 egzemplarzach. Z przodu auto przypomina obecnie model 612 Scaglietti, lecz tył nie nawiązuje już do żadnego innego modelu Ferrari. Aluminiowa karoseria z charakterystycznym dachem Double-Bubble została wykonana ręcznie na podstawie projektu komputerowego. Nie ingerowano w stronę techniczną pojazdu, przenosząc płytę podłogową i silnik bez zmian z modelu seryjnego. Całkowita produkcja Ferrari 575 GTZ osiągnęła liczbę 2 egzemplarzy, lecz Zagato nie wyklucza wyprodukowania kolejnych 3, co dało by tą samą liczbę sztuk co modelu 250 GTZ. Cena tego wyjątkowego pojazdu pozostaje tajemnicą firmy.